Każdy człowiek potrafi odróżnić dobro od zła i ponosi odpowiedzialność za swoje czyny. Właśnie ten drobny szczegół różni nasze zachowanie od zachowania zwierząt. Jednak ani dobro ani zło nie są cechami obiektywnymi, oceniamy je zawsze swoją miarą. O tym czy dane postępowanie jest dobre czy nie, decyduje fakt, czy jest ono uznawane przez społeczeństwo jako pozytywne czy jako negatywne. To jawny przejaw ludzkiego konformizmu. Jednak ułomnością ludzką jest omylność, która sprawia, że nie zawsze potrafimy odpowiednio ocenić sytuację, w związku z tym werdykty jakie wydajemy są subiektywne i nie zawsze sprawiedliwe.W poszukiwaniu tego co najlepsze dla nas samych, gubimy cel i nie zauważamy, że to czego pragniemy jest gdzieś indziej, a to co robimy może krzywdzić innych.